Waar ik zelf een beetje moe van word, is dat wanneer ik een broodje/snack buiten de Randstad test, dat er weleens gereageerd wordt met ‘haha ja dat heb je niet in de Randstad hè, zulke prijzen’ en dat is zo’n kei-har-de bullshit. Argument 1: in Amsterdam, Rotterdam en andere grote steden zijn er genoeg broodjeszaken met broodjes van maximaal 5 euro, denk aan Broodje Daan, of Albert’s Broodjes Corner. Argument 2: dure broodjes zijn er overal, ik heb zowel in Enschede als in Almkerk een broodje fried chicken voor 16 euro op de menukaarten zien staan. Dure broodjes zijn overal te vinden, en dat komt voornamelijk voor bij een zaak die zich hip, trendy, funky wil profileren? Terwijl de rechttoe, rechtaan zich meer focussen op de betaalbaarheid van hun producten. Dus mocht je zoiets weer beweren, heb je een frietzak voor je kop en heb je gewoon last van een tunnelvisie.
Zo, is die frustratie er ook uit. Betaalbare broodjes! In Amsterdam genoeg dus, waaronder bij Pronk Culinair vlakbij station Amsterdam Lelylaan. Wat een geweldige zaak! De menukaart is om van te smullen, met onder andere de club sandwich samurai, een broodje met plakjes chorizo, jong belegen kaas, samuraisaus, sla, tomaat en komkommer. Over de kwaliteit valt te twisten, vandaar de ietwat lagere prijs, maar het zit gewoon echt heel goed in elkaar. Een heerlijk gevuld, pikant broodje die alle smaakpaletten van de wereld aantikt. Lekkerste ooit? Nee, het is gewoon echt lekker. En dat voor 4 euro. Daarom sta ik voor het eerst in de geschiedenis voor een dilemma; een 5 sterren-rating zou aangeven dat dit broodje de beste chorizo ever van de wereld heeft, maar dat is ook weer niet zo. Maar aan de andere kant is het wel het lekkerste 4 euro-broodje dat ik ooit gegeten heb. Daarom voor de verandering een aparte rating: ⭐⭐⭐⭐ voor de kwaliteit van het broodje, ⭐⭐⭐⭐⭐ voor de prijs-kwaliteitsverhouding van dit broodje. Zo, opgelost. Blij dat ik m’n eigen regels mag bepalen, haha.