Als recensent is het soms lastig om over bepaalde eetculturen een mening te hebben, simpelweg omdat ik zelf niet met die cultuur ben opgegroeid. Het is dan vanuit mijn perspectief niet respectvol om kritiek te hebben op die eetcultuur. Wie ben ik om te zeggen hoe je een bepaald gerecht maakt? Een beetje alsof ik tegen een Italiaan ga zeggen dat-ie z’n pasta carbonara voortaan niet met guanciale maar met Hollands spek moet gaan maken. Met die gedachte in het achterhoofd ben ik naar de zeer sympathieke Turkse broodjeszaak Little Paradise gegaan, gelegen vlakbij de Nieuwmarkt in Amsterdam. Daar hebben ze meerdere broodjes op het menu staan, maar @alkantubbies raadde mij aan om voor de chef’s special te gaan als ik echt de totale authentieke ervaring wilde meemaken – daarnaast is een getoast broodje met sucuk en gesmolten kaas ook altijd raak. Daarover kan ik trouwens kort zijn: een broodje met goed gesmolten kaas en sucuk is ALTIJD lekker. Hebben we dat ook weer gehad.

Maar die chef’s special! Dat was ook een geweldig broodje. Het rundvlees dat 4 uur lang gesudderd heeft is bijzonder mals, de tomaten zorgen voor het zoete, de peterselie voor het frisse en bittere. Maar ik miste saus, want al gauw werd het broodje een beetje zwaar voor de maag. Een fris sausje, denk aan huisgemaakte knoflooksaus, had het hele broodje naar mijn mening naar een hoger niveau getild. Maar wie ben ik? Want in de traditionele Turkse keuken draait het om de pure smaken van vlees, verse groenten en kruiden, dus geen sauzige toevoegingen. Mijn Nederlandse smaakpapillen zijn gewend aan sauzen bij alles, maar dat betekent niet dat Little Paradise iets fout doet.

Alom waardering dus voor de authentieke manier van bereiden, ook al voelde het voor mij persoonlijk wat kaal aan. Maar, zoals ik aan het begin van deze recensie schreef, zo’n broodje kan voor een ander juist naar thuis smaken. Lang leve de diversiteit. ⭐⭐⭐⭐