Het fijne aan wraps/burrito’s/manousha/et cetera is dat je gewoon in één hap alle smaken in je mond hebt. Zo chill. Hap en hop alles in je mondje. Daarom was ik zeer geïnteresseerd toen ik de voor mij nog onbekende laffa (Irakees flatbread heb ik mij laten vertellen) mocht uitproberen bij – logische naam – Laffa Amsterdam. Ik ging voor de variant met kebab; handgemaakte lamsgehakt met rundergehakt. Lekker, leek mij wel. Met een beetje mango, augurk, tahin en pittige saus erdoorheen. Is lekker. En het vulde ook goed. Maar er was één minpunt: ik vond het eigenlijk als gerecht niet heel sprankelend. En het was oprecht lekker, maar het was niet dat ik nadat ik ‘m op had dacht van hey dit wil ik volgende week ook!!! Het miste zeg maar het (in mijn geval) girlfriend-material-gevoel dat ik weleens bij eten heb. Het vlees is goed, de ingrediënten zijn lekker, het broodje is oké en net iets te droog. Gewoon een net voldoende, snap je. En ik weet niet of dat, zoals Sonny uit Temptation Island zou zeggen, wel de ‘perpoos’ van deze laffa is. Afijn. ⭐️⭐️⭐️